29. mei, 2022

Un’occhiata di sole

Wát een week, wat een maanden. Ik laat ze achter me. Ik heb de streep getrokken, tot hier en niet verder. Het wordt tijd om aan mezelf te denken.

En dus app en bel ik naar mijn vriendinnen. Ze luisteren, maken zich zorgen. Maar ze zijn er voor me. Voor de zoveelste keer. Ik praat met mijn grote kind. Hij is trots, blij. Oprecht blij dat ik de streep trek. ”Vooruit kijken mam”, ik neem zijn woorden mee. En zo kom ik de week door. Ik hoef niet meer te kijken op mijn telefoon of hij heeft geappt. Hij zal stil zijn, zoals altijd.

Ik duik in mijn kast. Op zoek naar mijn fietskleren. Ergens heb ik ze bewaard. Ik heb zin om te fietsen, te zweten. Te voelen dat ik wat doe aan mijn lijf. Aan mijn leven. Ik wil weer fit worden, genieten van die wind. Niet veel later spring ik op mijn rode fiets. Oortjes in en ik ga. Het is bewolkt, maar het lijkt niet te gaan regenen. Ik fiets mijn vertrouwde rondje. Stukje polder, stukje dijk. Het waait flink, maar terug heb ik de wind in mijn rug. En ik ga hard. Heel hard. Mijn conditie is erbarmelijk en alles doet zeer. Toch voelt het goddelijk. Even geen sores meer, even niet meer verdwaald in mijn eigen doolhof. Wind om mijn hoofd, frisse lucht er in. Opdat alle foute gedachten wegwaaien en nooit meer terugkomen. Nooit meer rondlopen in cirkeltjes, niet meer vragen stellen die hij niet beantwoordt. Zijn dubbelleven maakte mijn leven tot een behoorlijke nachtmerrie. Hoe eenzaam was het dobberen in troebel water. Hoe blij ben ik met die streep.

De wind duwt me voort. Mijn benen zijn moe, mijn lijf tintelt. Wat heb ik dit gemist. Kan ik het opbrengen om vaker te fietsen? Minder eten, meer fietsen. Ik denk zo maar dat mijn lijf er stukken beter van wordt. Tussen het dikke wolkendek piept de zon. Het geeft me net dat zetje extra en ik krijg de trappers wat makkelijker rond. In mijn oor een lekker nummer. Yes. Wat voelt dit goed. Bram schrikt als ik binnenstap. “Huh, nu al?”, lodderig staat hij op en rekt zich uit. Zijn warme kop strijkt langs mijn been. Ik ben thuis. Terug van weggeweest.