21. dec, 2021

Afscheid

Wat als je afscheid moet nemen van dat wat het liefste is: je kind. Wat dan?

Nee, ik heb het niet over mijn kind dat het nest verlaat. Dat is ineens peanuts. Nee, ik heb het over een ander mooi jong joch dat net zo oud is als mijn kind. Een joch dat na een biertje in de kroeg , nog vol van de overwinning van Max, naar huis fietst. Met zijn vrienden, zijn voetbalteam. Misschien joelend, misschien lachend. Heel misschien wel wat zigzaggend over de weg. Maar wat een prachtdag was, wordt een nachtmerrie. Hij wordt met zijn vrienden van de weg gereden. Een week lang zweeft hij tussen leven en dood. Hangend aan dat leven, maar aan een draadje zo dun. Hij haalt het nieuws, maar haalt het zelf niet. De nachtmerrie wordt trieste werkelijkheid. Het dorp staat op zijn kop.

Vanaf een afstandje kijk en leef ik mee. Een lieverd houdt me op de hoogte. Die zit er met zijn kinderschaar midden in. Wat als het mijn kind was geweest? Afscheid nemen van iets dat zo bij je hoort, zo’n deel van je is? Alles in mij komt in opstand, bij die gedachte alleen. Want hoe moet je in vredesnaam afscheid nemen? Hoe dan?