15. apr, 2021

Giorno del bacio

En we beginnen lekker. Het zonnetje schijnt, dus we gaan fietsen. Ik ga er op tijd uit, stop eerder mijn mobiel weg en loop al vroeg mijn rondje met Bram. Ik duik de douche in, kleed me om en yes, yes, het is kwart voor 8. Ik ben ruim op tijd, de poldertocht duurt een minuut of veertig. Maar dan. Waar oh waar is mijn fietssleutel. Jassen worden omgekeerd, tassen dito. Geen sleutel. Ik pijnig de nog slaperige hersens. Waar oh waar. Jip. Daar. In dat bakje, in die kast. Verstopt voor inbrekers. Want ja, de achterdeur staat meestal open en dan je fietssleutel in zicht. Het is vragen om moeilijkheden. (Mijn autosleutels hangen gewoon bij de voordeur.) Ik haal mijn fiets van het slot. Klaar voor de start. Nou, ik wel, maar de accu is bijna leeg. Waar is de oplader? En we beginnen van voren af aan.

En zo kom ik dan toch weer te laat. Story of my life. Chaoot ten top en dan werkzaam in het notariaat. Waar alles draait om regeltjes, keurige zinnetjes. En af en toe een taalgebruik waar zelfs ik om moet lachen. Archaïsch. Ik zal het niet snel vergeten toen ik mijn eerste brief op een Amsterdams notariskantoor opmaakte en dat stempel kreeg. Om na vier jaar terug te keren naar mijn allereerste kantoor hier tussen polder en zee en daar het stempel “tantje betje” op mijn taalgebruik te krijgen. Het is niet gauw goed. 

Maar het fietsen is weer goud. Tussen de weilanden,  met wind en zon. Oortjes in met muziek waar ik de laatste tijd weer veel mee heb. Soms rustig, soms wild. We glijden van Bocelli moeiteloos naar Total Touch, om te eindigen met Jovanotti. Libera l’anima. Op de fiets hou ik ‘m bij. Maar lopend met Bram ga ik er toch gek bij huppelen. Maar hé, bevrijd je geest. Me dunkt dat ik daar de laatste tijd mee bezig ben. Want ik denk niet meer zo veel na. Ja op mijn werk. Thuis voel ik. Heb ik het weer leuk en lach ik onbedaarlijk met kind, vriend of vriendin.

13 april, il giorno del bacio, zo lees ik op Instagram. De dag van de kus. Nou, kom maar op. Ik heb namelijk een iets te lange tijd zonder gezeten.