31. aug, 2020

Story of my life

Kauwgom. Wortels. Koppen thee. Bouillon. It’s the story of my life. Ik moet afvallen.

Het rokje dat ik online bestel past, maar het staat me niet. Ook niet als ik mijn buik inhoud. Ik weet het, ik ben te zwaar. Dus ga ik voor de zoveelste keer de strijd aan. Met mezelf, die kilo’s en mijn eetzucht. “Zoveel eet je niet”, mompelt mijn schat. Nee, niet als hij er is. Dan kan ik me inhouden. Maar hij rijdt nog niet de straat uit en ik vind feilloos de weg naar de oude broodtrommel. Waarin koekjes, drop, snoepje of zelfs chocola. Tuurlijk hou ik me naast hem in. Hij met zijn sportieve lijf, die zo goed maat weet te houden. Bourgondisch, maar met duidelijk zo veel meer discipline dan ik. Want ik blijf eten. Als ik lees, als ik werk. Rond, ronder, rondst. Mijn lijf wordt het. Op sommige plekken is het best welkom, maar op andere plekken nou net weer niet.

Ik pas het rokje op dinsdag, op woensdag begin ik mijn strijd. Met in mijn achterhoofd het etentje dat ik voor hem regel op zondag. Vijf gangen in Italiaanse sferen. Ook dat nog. Maar hemel wat geniet ik. Van die sferen, zijn bruine ogen en vooral ook zo van dat eten. Dat mijn tong streelt en meer.

Vandaag klim ik op de fiets. Vijf gangen betekent vijf keer zo veel fietsen. Op zijn minst. Vanavond pak ik het elastiek en doe de oefeningen die ik van mijn eigen personal trainer kreeg. Ooit pas ik in dat jurkje dat ik lang geleden kocht. Om hem te verrassen, maar waar ik nou niet al te voordelig in uit leek te komen. Dat jurkje hangt geduldig in mijn kast. Al twee jaar. Eens, eens, eens zal ik er in stralen. Of uit knappen. We gaan het zien. De eerste stappen zijn gezet.