22. feb, 2020

Kast

“Als het niet bij jou past, mag ie wel bij mij staan.” Het klinkt als muziek in mijn oren. De lieve gymmert appt. Ohoh, weet hij wel waar hij aan begint? Een eerder lief had binnen no time zijn garage vol. Met spullen waar we ooit misschien wel wat mee konden. Ooit. Of nooit.

Ik loop tegen een oud theekastje aan. Mooi bewerkt, met glas in lood. Van binnen zie ik een fout zelfklevend stuk marmerplastic. Deurknop stuk. Zo staat er op het prijskaartje. Prima dat ie stuk is, want dan valt de prijs in de regel ook mee. En dat doet ie. Ik sleep het kastje mee mijn nestje in. De Kangoo opent zijn klep als vanzelf. “Kom maar hoor”, zo fluistert ie. Ik app naar de gymmert dat er nog een mooi kastje staat. Een oude secretaire. Zo eentje met een klepje, vilten onderlegger en veel vakjes en laatjes. Zo eentje waar je als kind al verliefd naar keek. Omdat je overal, echt overal wel iets in zou willen stoppen. En dat in de regel ook doet. Om het vervolgens nooit meer terug te kunnen vinden. “Straks krijg je er spijt van als je ‘m laat staan”, zo antwoordt gymmert. Hij kent me. Ik speur een medewerker van de winkel op, vraag of hij me wil helpen tillen. Dat wil hij. Voorzichtig tillen we kastje nummer 2 naar de auto. Het past. Natuurlijk past het. Dat zegt mijn gevoel en leert de ervaring.

Nu staan er dus twee extra kastjes in mijn te kleine huis. Ze passen nergens tussen, maar gaan naadloos in mijn interieur op. Qua kleur, qua stijl. Want een kleur of stijl, die heb ik niet. Mijn huis is een ratjetoe, een verzamelplek. Een bende, zoals je wilt. Maar hé, het is mijn thuis. Zal ik mijn oude (en dure) kapperskastjes verhuizen richting berging? Waar laat ik alle troep die er uit komt? Of zal ik die ene grijze kast verhuizen en zet ik daar de secretaire neer. Het is namelijk een schatje. Ik begin te schuiven, wik, weeg, keur en keur af. Mijn knie zingt, mijn hoofd ook. Dit is leuk. De chaos wordt groter en groter. In mijn hoofd, in mijn huis.

Niet veel later zit ik blij achter mijn laptop. Aan de nieuwe secretaire. Kaarsje aan, plantje erop. Zo dan. Thuis.