7. sep, 2019

Vandaag

Ieder seizoen is mooi, maar vandaag pleit ik voor de herfst. En verlang ik naar een legging en die spijkerjurk die zo lekker zit. Die spant daar waar het moet en juist niet waar het niet moet. Ik trek de jurk aan. De drukknopen staan strak. Het lijf is wulpser en ronder dan eerder. Toch kan het me niets schelen. Ik voel me goed. Zo goed dat het blijkbaar zichtbaar is. Ik zou stralen, zelfs mooi zijn. Jongens, spread the news. Ik kan dit niet vaak genoeg horen. Ik keur mezelf in de spiegel, houd mijn buik in, de billen span ik aan. Het kan wel, het kan niet. Ik kijk naar mijn gezicht. Daar staat een grijns op. Ik houd de jurk aan. Misschien wel voor altijd en eeuwig. Vandaag kan alles.

In de middag ben ik vrij. Mijn kind zit met laptop op de bank. Doet iets voor school of iets voor zichzelf. Het is mij om het even, want hij oogt relaxed. Ik zit aan de keukentafel. Espresso naast me, hond aan mijn voeten. Veel huiselijker dan dit kan het niet worden. Boeken lonken, recepten roepen. Ik heb zin om te breien, in dikke vesten en sjaals. Maar vooral zo’n trek in speculaas. Ik open het trommeltje en stil de trek. In de jurk zit rek, nog genoeg voor die paar koekjes. Morgen klim ik wel weer op die fiets. Trap ik ze er wel weer af. Of niet, who cares. Vandaag mag alles.