2. jul, 2019

Sogni d'oro

Ik kan weer iets aan mijn lijstje toevoegen. Het lijstje met “waar mag je me voor wakker maken”. Waarop dingen staan als mijn kind met stralende ogen, koffie in de ochtendzon, maar ook die gekmakende v-hals van de gymmert. Enigszins misselijk (die hele zak was toch niet zo’n heel goed idee) voeg ik daar nu aan toe de biologische zonnebloempitkoekjes van de Aldi.

Stom ben ik, maar heerlijk was het. Een woonblad, kop koffie en die koekjes. In de schaduw op mijn nieuwe plekje in de tuin. Kansloos verhaal om iets over te houden voor een later tijdstip. Dus eet ik de zak leeg. Ik heb het verdiend. Na een lange week van slecht slapen door warmte en zorg om mijn lieve puber, is de kermis in mijn hoofd weer begonnen. Het voorover bukken of omhoog kijken is ineens weer een heel avontuur. Ik houd me staande maar echt zeker voel ik me niet. Rust is dus geboden. Op mijn vrije middag een heel best alternatief voor het altijd maar in de weer zijn. En dus ga ik zitten. Uit de zon, met een interessant boek en die koekjes. Opdat de kermis minder kermis wordt. Maar vooral omdat het zo lekker is. Het boek gaat over opvoeden en het spiegelen aan je kind. Werk aan de winkel, zo concludeer ik nuchter. Maar nu nog even niet.

Ondertussen dwaal ik af. App ik met mijn werkend kind en mijn varende gymmert. Aai ik Bram over zijn bol en trek ik her en der wat gras tussen tegels vandaan. Denk ik na over het schilderen van mijn muren in de huiskamer (die ene muur dramatisch zwart?) en mijn kozijnen buiten. De muren zijn leuk, de kozijnen meer hét zwaard van Damocles. Wat zie ik op tegen het schuren, het plamuren en het aflakken. Maar hoe goed is nu mijn excuus: met suizend hoofd is het lastig ladders beklimmen. Werk aan de winkel. Maar nu nog even niet.

Ik versleep mijn stoel de zon in. Trek mijn shirt uit en stroop de korte broek iets hoger op. Mijn benen leg ik op de stoel voor mij. De zon brandt en pikt. Ik zak iets onder uit en soes langzaam weg. Even geen werk. Even geen zorg. Even niets. Alleen het hier en nu. Badend in het zonlicht ga ik mijn gouden dromen tegemoet. Met daarin veel koekjes. Een heerlijke v-hals, maar vooral de stralende blauwe kijkers van dat kind.