18. mrt, 2018

Stoer

Stoer ligt de hamer op tafel. Geolied. Strak. De houten hamer die ik maakte op cursus. Geschaafd, gezaagd, gebeiteld. Zelfs het deuveltje maakte ik zelf. Van een vierkant staafje naar een ronde. Apetrots ben ik. En ondertussen hard aan het nadenken of ik de vervolgcursus ga doen. De groep mensen is leuk. De juf is leuk. Ik vind het leuk. Toch weet ik het niet. Ik wil eerst de geleerde technieken een beetje beter onder de knie krijgen. Ik wil straks ’s avonds in mijn tuin de zon onder zien gaan. Ook is mijn spaarpot wat leger dan voorheen. Misschien ná de zomer?

Mijn werkbank in de schuur staat klaar. Klaar voor gebruik. Met twee serieuze bankschroeven en gaten om mijn werk in vast te klemmen. Ik speur het internet af naar een schaaf, een slijpmachine en lijmklemmen. Ineens heb ik iets te vragen voor mijn verjaardag. Droom ik van een mooi werkbord vol glimmende en scherpe beitels. Het jeukt. Het kriebelt. In de bouwmarkt ben ik Alice in Wonderland. Als een kind in een snoepwinkel. In gedachten maak ik de mooiste boekenkast ooit. Zo’n hele hele grote. Van vloer tot plafond. Vol waanzinnige boeken. Eerst maar eens de zwaluwverbinding tot een goed einde brengen. Nog twee lessen te gaan.

Mijn weekend is rustig. Belofte heeft zijn jongens, maar waait nog wel even binnen om een kus te stelen. Zijn bruine ogen lachen, zijn baard voelt zacht op mijn wang. Het is ijskoud buiten, maar dit maakt me warm. Het alleen zijn is niet erg, maar hoe fijn is het met zijn twee.

Ik kabbel de dagen door. Verpot op zaterdag al mijn planten. Verse langwerkende potgrond. Die overigens ook extra lang doorwerkt tussen de naden van mijn houten vloer. De planten floreren weer in mijn vensterbank. Niet dat de mensen buiten dat kunnen zien. Want geen hond kan door het glas heen kijken. Mijn ramen zijn vies. En met dat zonnetje er op nog zo veel meer viezer dan vies. Zodra de kou uit de lucht is, zijn ze de eerste.

Op zondag hang ik de spiegel op. De oude spiegel die al meer dan een jaar wiebelend op een krukje op de overloop staat. Zelfs al een keer naar beneden lazerde, maar wel heel bleef. Een topper dus die spiegel. Een survivor. Nu maar hopen dat ie ook dit avontuur overleeft.