30. jan, 2018

Relativeren een vak apart

Een dramatische nacht. Waarin ik draai en nog eens draai. Uren wakker lig. Uit pure frustratie de fotogalerij op mijn mobiel ontdoe van veel foto’s die er niet toe doen. Zoals ik zelf het gevoel heb er niet toe te doen. Mijn lief een brief schrijf die ik niet verstuur. Omdat ik hem even wil spreken. Even tegen aan hem wil hangen. Maar eigenlijk alleen wil horen dat hij me de liefste vindt.

Onzekerheid zegeviert. Zelfvertrouwen ineens nul. Van skyhigh tot ver beneden AP. Het is de story of my life. Resultaat van te lang op mijn tenen, te veel hooi. Niet meer het overzicht, ieder obstakel te hoog. Vandaag mijn eerste vrije dag. Van 5 naar 4, deze week maar 3 dagen werken. Het kost me een vakantiedag, maar ik mag er de komende weken aan proeven. Uiteindelijk wil ik straks maar drie dagen werken. Vier dagen vrij. Natuurlijk maak ik me zorgen over de gevolgen. Mijn andere rol binnen kantoor. Het financiële deel. Ga ik het redden, moet ik niet snijden in mijn uitgavenpatroon. Tegelijk weet ik dat het kan. Dat ik het ook eigenlijk wil. Met minder eigenlijk zo veel meer. Bewuster leven, het doen met dat wat er is. Er is zo waanzinnig veel overdaad. Winkels puilen uit. Mijn kasten net zo. Bijna niets is nieuw, maar het is veel. Monsterlijk veel.

Ik neem me voor op te ruimen. Dingen te verkopen, weg te geven. Zoals die ene vaas. Ooit gekregen, staat al jaren in mijn kast. Het blijkt een collectorsitem. Op Marktplaats stromen de biedingen binnen. Ineens wordt de vaas mooier en mooier. Krijgt ie de glans die ik eerder niet zag. En promoveert hij van kast naar vensterbank. Kansloos dat opruimen.

Een waterig zonnetje zorgt voor een beter humeur. Wat verlang ik naar dat voorjaar. De zon op mijn benen. In mijn gezicht. Weer fietsen. Met Belofte of alleen. Neus in de wind, blik op oneindig. Uren in mijn tuin, met een goed boek of met een verfkwast. Schoffelend, mijn handen in de potgrond. Drie dagen werken. Vier dagen vrij. Zo dan. Natuurlijk ga ik het redden. Natuurlijk komt het goed. Eerst deuren sluiten, voordat er weer wat open gaan. Ik wil ruimte in mijn hoofd. Borrelen. Stuiteren van energie. Huppelend door het leven. Niet meer mopperen, niet meer boos. Blaken van zelfvertrouwen. 

Drie dagen. Te beginnen met vandaag. How lucky am I.