6. nov, 2016

Rode lap

(foto is van animaatjes.nl)

Die stier ben ik. Het mannetje met de rode lap laat zich raden. Het negeren werpt zijn vruchten af en mijn woede wakkert aan. Ik laat me verleiden tot een aktie waar ik niet trots op ben, maar die uiteindelijk wel de stilte opheft. De discussie die volgt is heftig met woorden die snijden. De blog daarna komt vanuit mijn tenen. Toch haal ik 'm van de site. Het is te gemakkelijk. Mijn woorden tegenover zijn stilte. En iemand pijn doen past niet bij me. Hij wijst me er op. Met een puntig vingertje. Dat opgeheven vingertje waar ik zo allergisch voor ben. Ik volg hem. Voor deze keer. De laatste keer.