10. mrt, 2016

Time-out

In het weekend slaap ik. ’s Middags. ’s Avonds. In mijn eigen huis met kind en hond vlakbij. Ik ben werkelijk van het pad af. Kan geen een been meer voor de andere zetten en het lontje is kort. Zo kort dat ik, na het slopen van het rolgordijn in de kamer en het niet meer aan de praat krijgen van de televisie, mijn bloed voel kolken. Time-out. Ik duik mijn bed in.

Maandag zit ik als versuft op  kantoor. Met ogen als matglas. Ik kan er niet knap door heen kijken en word er doodmoe van. Toch zit ik de dag uit, krijg nog maar net mijn eten naar binnen om dan met kleren en al op mijn bed te vallen. En de volgende dag wakker te worden. Oef. Dit is me nooit eerder gebeurd en lekker voelen doet het niet. Ik moet een pas op de plaats maken. Maar hoe? Op kantoor is het druk. Thuis is het druk. Nog maar even volhouden, kiezen op elkaar. Rustig blijven en dag per dag maar verder. Op tijd mijn bed in en mijn rust maar pakken wanneer dat kan.

Zoals vandaag. In mijn huis dossiers doorgespit. En tussen al die dossiers door heerlijk in mijn tuin de bladeren aangeveegd. Koffie gedronken met mijn neus in de zon. De energie weer door mijn lijf voelen stromen. Genieten met een hoofdletter. Hoe simpel kan het zijn.