24. nov, 2015

Naakt

Koopkontrakt ligt klaar. Echtscheiding ligt onder de hamer bij rechtbank. Ons verdelingsdossier bij mij op het bureau. Dat is wel even een dingetje. Je eigen naam op dat dossier. Gelukkig kan ik alles zelf regelen en zelf maken. Nu nog mijn temperament in toom zien te houden als oude hypotheekbank niet doet wat ik wil en ik daardoor de overdracht van mijn huis uit moet stellen. Grrrr.

Ondertussen loop ik kringloop in en uit. Weet nu wat voor huis het wordt en kan dus eindelijk mijn gang gaan. Ben smoorverliefd op een tafel gemaakt van oude groentekisten, gemaakt door ‘bijzondere jongens’, maar daar hangt wel een prijskaartje aan. Eerst maar het huis op mijn naam, dan weet ik wat er over blijft.

De toekomstige servieskasten in de keuken raken al wel gevuld. Borden, schalen, kommetjes, bekers, kopjes, alles staat al in grote kratten in de garage. Geen idee wat ik inmiddels heb, maar bij alles wat ik aanschaf, word ik blij.

Blij werd ik vanmiddag ook bij het kopen van een oude ladenkast. Drie diepe laden en van heel oud grenen. Er ontbraken wat knoppen, maar heb daarvoor al leren grepen in gedachten. Kastje voor op kamer van kind, of kastje voor onder kapstok. Want hal immers niet zo groot en mijn schoenen- en sjalenverzameling dan weer wel uitbundig. Twee mannen waren er nodig om de kast in mijn 500’tje te krijgen. Want die is ook niet groot. Te klein, zo bleek. Toch moest die kast mee. Dan maar half uit de kofferbak en met klep open naar huis. Soort van Bassie en Adriaan. Eenmaal thuis moest het gevaarte natuurlijk weer uit mijn auto. En dan, dan komt mijn winkel- en sjouwverleden weer goed van pas. Zie je, niets is voor niets in het leven.

Het kastje staat inmiddels in garage. Naast bed, bank, stoelen en kast. Wat is ie goed. Oud, versleten en met bijna naakt hout. Ik kan niet wachten. Gek op naakt.. 🤪