16. okt, 2015

Plussen en minnen

Oef. Oef. Oef.

Ik weet het niet meer. Was vol enthousiasme en nu een kleine dip. Zojuist namelijk een tweede bezichtiging gehad in mijn gedroomde villa. Het huis dat ik in gedachten al tien keer heb ingericht. Waar ik de keukenkasten al van de muur had getrokken en de tegels van de muren gebikt. Met mooi nieuw granito-aanrechtblad en andere kleur deurtjes. Fris gestucte wanden en op een paar mooie grote planken mijn prachtige serviesgoed in zicht. Maar ja. Toen ik er net stond, kon ik er even niet doorheen kijken. Het huis oogt van binnen zo ongelooflijk moe. En dat word ik er nu ook van. Foute kleuren, foute plinten. Foute muren, foute wc, foute badkamer. Terwijl vriendin met makelaar onder de bank lag om het kruipluik te zoeken, had ik alle tijd om te voelen. En wat voelde ik veel werk. Met aan het einde van de rit een spaarvarken met een hele, hele lege buik.

Wat nu? Tja. Morgen gaat mijn makelaar kijken. Mijn makelaar. Haha, dat klinkt. Op veler advies heb ik die toch maar ingeschakeld. Want zakelijk gezien ben ik niet zo’n ster. Geen idee wie het is, die makelaar. Kwam aanwaaien via vriendin. Maar hij doet het goed op de app. Nu maar hopen dat hij met een raak advies komt en wellicht een goede optelsom. Ik ben het spoor namelijk even bijster. Zit met hoofd nog altijd bij het kleine kabouterhuisje met de zo lekkere sfeer. Maar waar mijn kind niet in past. Of die hele grote vurige Tarzan die vast ooit nog in mijn leven voorbij zal komen. Pff. Ik ga plussen en minnen. Again.