14. jul, 2015

Alles voor me

Vandaag op pad geweest met vriendin. Geluncht, gepraat, geluisterd en gelachen. Er was veel te vertellen, want er is veel gebeurd. We winkelen, drinken koffie. Ik zet haar laat in de middag thuis af en rijd in stilte naar huis. Haar woorden dreunen na in mijn hoofd. 

Ze was mijn vriendin op de middelbare school, toen ik studeerde. Ik ging met haar stappen. Samen reden we 6 weken lang in een Lelijke Eend door Frankrijk en Italië. Gierend van de lach, met Barry White luid brullend door de speakers. Door diezelfde speakers klonk echter ook het geluid van de richtingaanwijzer. We werden beroofd door een lifter en aan de kant gezet door de politie. Allebei begin 20 en in badpak in de auto. Als het hard regende, hadden we natte voeten. Liep het Eendje vol. Ergens, ergens in de bodem zat een lelijk lek. Op 14 juli dansten we op een dorpsplein en versierden we drie Fransmannen. Drie? Jip. Twee voor mij, één voor haar. We sliepen op een berg, we sliepen in een tent of bij familie. We aten gegrilde kip, pain du chocolat of de pasta van mijn tante. Op de terugweg naar Nederland was de Eend afgeladen vol. Met spullen voor onze uitzet. Maar allebei nog zonder vriend. Hoe bijzonder was het.

Zij stelde me voor aan mijn latere echtgenoot en regelde mijn eerste afspraakje met hem. Onze vrijgezellenfeesten brachten we met zijn tweetjes door. Zo was het ooit, zo was het toen. Wij met zijn twee.

Nu 25 jaar later zijn we ineens bijna 50. Zijn haar kinderen volwassen en wordt mijn kind 15. Staat zij aan het begin van een nieuwe carrière en heb ik er net eentje op eigen initiatief beëindigd. Zijn mijn ouders al overleden, kampen die van haar met de nodige problemen. 

We krijgen rimpels, we worden grijs. Het lijf is niet meer zo strak als toen. Toch voel ik me vandaag weer even zoals ik ooit was. Jong en onbesuisd. Geen getob met ziek en zeer, geen zieke ouders, geen huwelijksgedoe. Zit ik weer even in dat Eendje. Met het dak opgerold, in korte broek achter het stuur. Mee te zingen met Barry. En alles, alles nog voor me.