11. jun, 2015

TomTom

Kiezen of delen. In het eerste ben ik slecht. Met het tweede kan ik prima uit de voeten. Deze week weer een aantal keuzes voor de kiezen gekregen. En knopen lijken nu eindelijk te zijn doorgehakt. Ik ben benieuwd tot waar het mij zal brengen.

Hoe duidelijk zag ik ooit de weg die ik moest gaan. Hart en hoofd op één lijn. Ratio en gevoel gebroederlijk naast elkaar. Wat zeg ik, ze liepen gezellig samen hand in hand. Toch week ik van de hoofdroute af en koos ik voor een zijweg. Niet erg, die zijwegen zijn er immers niet voor niets. Maar ja. De hoofdroute leek steeds verder weg. Leek zelfs onbereikbaar. Ratio en gevoel lagen ineens mijlenver uit elkaar. Mijn navigatie moest worden bijgesteld om die twee weer een beetje bij elkaar te krijgen. Want alhoewel ik wil leven vanuit mijn gevoel, is een klein beetje gezond verstand toch op zijn tijd best handig.  Nu maar hopen dat mijn TomTom juist is ingesteld. Ik toch uiteindelijk zal komen waar ik heen wil.

Terwijl ik druk aan het navigeren ben, leert mijn kind zich ondertussen een tol in de rondte. Hij heeft het licht gezien. Het kwartje is gevallen. Want meneer begrijpt dat hij met vijf  onvoldoendes er niet zo heel goed voor staat. Dat hij nog maar twee weken de tijd heeft om ‘t een en ‘t ander recht te breien. Maar hé, hoe erg is het als je kind af en toe wat steken laat vallen. Als hij ze maar weer tijdig ophaalt. Of het nog op tijd is, ik heb er een hard hoofd in. Maar hij blijft hopen. Ik hoop en duim dus maar naarstig met hem mee. Als hij het redt, zal ik een lach niet kunnen onderdrukken. En ben ik zo trots als een aap. Als hij het niet redt dit jaar, ben ik net zo trots. Hij doet het op zijn manier, in zijn tempo. Met vallen en opstaan. En hoe erg is het eigenlijk. Blijven zitten. Zelf bleef ik ook ooit zitten. Weliswaar niet omdat mijn rapport niet goed genoeg was. Wel omdat mijn beste vriendin het jaar over moest doen en ik maanden uitgeschakeld zou zijn met mijn knie. De keuze was toen erg snel gemaakt. Wij doubleerden samen en hadden het jaar van ons leven. Ook de vrienden van mijn kind staan er niet al te best voor. Wie weet en herhaalt de geschiedenis zich. En heeft ook hij volgend jaar het jaar van zijn leven.🙂