10. apr, 2015

50

Ik ben het nog niet. Maar mijn echtgenoot heeft de respectabele leeftijd dan nu bereikt. Vijftig. Hoe oud vond ik mijn vader toen hij die leeftijd had. Nu ben ik het bijna zelf. Slik. Time flies.

Manlief is het dus. Hoort nu bij de 50-plussers. Net als een aantal vrienden. Ineens is het zo ver. Ben je zo maar over de helft van je leven. En dat terwijl ik nog vol dromen zit. Nog altijd denk van ‘later als ik groot ben’. Nog altijd zoek. Naar die balans, een rustig hoofd en lijf. Het zal er wel nooit in zitten. Misschien moet ik het gewoon ook maar eens gaan accepteren. Dat rust ook niet bij me past en ik het meest wel vaar op die woelige baren. Ik wilde toch avontuur? Wilde toch een druk en vol leven? Nou, dat heb ik nu. Veel werk, maar wel erg leuk werk. Waarin ik iedere dag weer veel leer. Over de dingen en mensen waar ik over schrijf, maar ook veel over mezelf.

Van de week ook weer een eerste wijncursus gehad. Ik begon onstuimig. Stond nog in allerlei pannen en potten te roeren voor de verjaardag van echtgenoot toen ik ineens zag dat de cursus al over 20 minuten begon. En het zeker 20 autominuten rijden is. Snel een schoon shirt aan, snel iets op mijn gezicht gesmeerd en snel, heel snel de auto in. Veel kauwgom kauwend. Want ja... kruidig eten en wijnproeven gaan niet zo heel goed samen. En aangezien ik van veel rauwe groente (en dus ook knoflook) graag knabbel tijdens het koken, was een kauwgummetje of twee meer dan nodig.

De juf kende me al. Jawel, ze was mijn reisgenote op mijn Italiaanse wijnreis vorig jaar. Wat een feestje was het weer om al die wijnen te mogen proeven. Vier witte, vier rode. Mijn opdrogend samentrekkend of gewoon strak mondgevoel was nog niet helemaal op orde, maar dan toch. Rochelend, slurpend en spugend je avond in gezelschap doorbrengen. Er zijn ergere dingen op de wereld. Zo proefde ik een pinot grigio. En kwam tot de florissante ontdekking dat ik die helemaal niet zo erg lekker vond. Maar daar wel net die middag een fles of wat van in huis had gehaald. Op aanraden van de slijter. En ter ere van het feestje van manlief.

Vanmiddag nog maar eens de pinot grigio geprobeerd. En warempel. In het zonnetje en met mijn hoofd bij hele andere dingen, smaakte die me heel best. Had ik geenszins de neiging om ‘m uit te spugen....😉