15. mrt, 2015

Vol en complex

‘Probeer overeind te blijven’, een helder advies dat ik onlangs kreeg van een vriendin. In mijn geval meestal niet nodig. Ik ben per slot van rekening net zo’n tuimelaar. Die af en toe neer gaat, maar dan toch altijd weer keurig overeind komt. Alhoewel het gisteren niet vanzelf ging. Want ik ging neer. En goed ook. Oorzaak? Twee dolle labradors holden me omver. Mijn schoen vloog door de lucht en ik stortte zeer elegant ter aarde. Mijn val gebroken door mijn linkerhand. Vriendin, die eerder het heldere advies gaf, trok me verschrikt overeind. Bloedende vingers, stijve pols en een smerige broek waren het treffende resultaat van een rondje park met blonde Bram.

Het advies sloeg natuurlijk op iets anders. Het loopt even niet. En dat is eufemistisch uitgedrukt. Het loopt helemaal niet. Het is een puinhoop in mijn hoofd. Het zal aan de tijd van het jaar liggen, een chaotische hormoonhuishouding of aan de situatie. Een situatie waar ik zeker niet in wil zitten, maar daar ooit toch met mijn volle verstand voor heb gekozen. En soms praat ik daar honderduit over. Probeer ik al pratende of schrijvende, mijn gedachten te stroomlijnen en weer een bepaalde kant op te krijgen. Meestal lukt dat. Soms is het maar beter om stil te blijven. Omdat ik die storm niet onder controle heb en ik niet weet wat ik nu precies voel. Laat staan dat ik weet welke kant ik uit moet. En hangt somberheid als een grote dikke donkere wolk boven me.

En dus? Probeer ik mijn somberheid te verjagen. Koop ik oranje viooltjes voor in mijn granito bloembak. Ooit gemaakt door mijn vader. En ben ik, met mijn handen in de aarde, weer even in gedachten dicht bij hem. Hij hield van bloemen, planten en, hoe simpel kan het zijn in het leven, hij hield van mij.

Ook schrijf ik me in voor een nieuwe wijncursus. Gevolgd door, als ik het durf, misschien wel een examen. Ik en drank. Jarenlang geen goede combinatie. Nu, door mijn werk en een eerste wijncursus, ineens een bijzonder setje. ‘Neem een lekker licht zoet wijntje, voor een beginner goed te doen’. Duhhh. Kijk naar mij. Ik en licht. Of ik en zoet. Nope. Ik val op vol en complex. Ik kijk namelijk graag in een spiegel.