4. jan, 2015

Gezocht: reddingsboei

December is klaar. Finito, finished. Eindelijk dan. Hoe lang kan die maand zijn. Het was mijn maand niet. Als mij iets duidelijk is, is dat het.

Veel te veel gewerkt. Een plotseling overlijden. Mede daardoor veel wakker gelegen en dus, lucky me, ook weer iets te veel nagedacht. Over mijn wel en wee in deze wereld. Mijn rol in dit leven. Wat verwacht ik nog en wat wil ik? Het verwachten op niets af, kost alleen maar energie. En bedenken wat ik wil eveneens. Want ik weet wel wat ik wil. Maar hoe, wat en wanneer…? Waarom kan ik toch niet tevreden zijn met wat ik heb. Waarom blijf ik op zoek? Omdat, toen ik dacht het gevonden te hebben, het ook weer als los zand door mijn vingers gleed? Of zal ik altijd op zoek blijven?

Ik wil rust. In mijn hoofd, in mijn lijf. Tegelijk wil ik leven. Uitbundig, passioneel en vanuit mijn hart. Impulsief zijn. Risico’s nemen. Dingen doen waar ik achter sta. Ongeacht wat anderen van mij denken of over mij zeggen. Dit lijkt tegenstrijdig. Rust en actie. Maar dat is het niet. Rust heb je nodig voordat je tot actie kunt overgaan. Je kunt knallen en het onderste uit die kan kunt halen.

Ik heb het al eens mogen ervaren. Rust omdat ik mijn plek gevonden leek te hebben en ik wist wat ik wilde. En vanuit die rust, die basis, durfde ik te leven. Kon ik de hele wereld aan en zette ik stappen op onbekend terrein. Het leven was ineens een stuk leuker. Nu die rust verder weg lijkt dan ooit, is het leven iets minder spectaculair. Dobber ik in rustig vaarwater. Wat daar mis mee is? Eigenlijk niets. Maar tegelijk alles. Want ik wil niet dobberen. Als ik dan al dobber, dan toch tenminste met een flinke golfslag. Waardoor mijn bootje af en toe gevaarlijk overhelt. Maar net niet kapseist.

Hoogste tijd dus om die rust in mezelf weer te vinden. Rust als baken. Als mijn reddingsboei. Misschien moet ik eens kijken op Marktplaats.. :-)